பட்டயக் கணக்கன் என்றால் சார்டர்ட் அக்கவுண்டன்ட் என்று முதலிலேயே தெளிவு படுத்திவிட விரும்புகிறேன். என்னைப் பொறுத்தவரை மிகக்கடுமையான / கொடுமையான படிப்பு என்றால் அது சி.ஏ.வாகத்தான் இருக்க முடியும். அப்படியும் நிறைய மாணவர்கள் இந்தப் படிப்பில் விழுந்து விட்டில் பூச்சிகளாக மாறிவிடுகின்றனர்.
முதலில் ஒரு ஆடிட்டரிடம் டிரையினிங் சேர வேண்டும். அங்கே நிறைய வேலை இருக்கும். அப்படியே படிப்புக்கும் ரெஜிஸ்டர் செய்ய வேண்டும். வேலை செய்து கொண்டே படிக்க வேண்டும். நன்றாக எழுத வேண்டுமென்றால் கோச்சிங் கிளாஸ் போக வேண்டும். பகலிலெல்லாம் வேலை இருக்கும் என்பதால் கோச்சிங் கிளாஸ் காலை ஆறிலிருந்து எட்டு வரையும் மீண்டும் மாலை ஆறரையிலிருந்து ஒன்பது வரையிலும் இருக்கும். சனி ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் காலை ஆறு முதல் இரவு எட்டு வரை இருக்கும். (இது 6மாதங்களுக்குத்தான்!)
இதுபோல இன்டர், ஃபைனல் என்று இரண்டு நிலைகள். ஏதாவது ஒரு பேப்பரில் ஃபெயில் என்றால் எல்லாவற்றையும் மீண்டும் எழுத வேண்டும். ஆனால் ஏதாவது ஒரு பேப்பரில் அறுபதிற்கு மேல் எடுத்து ஃபெயிலான பேப்பரில் முப்பதிற்கு மேல் எடுத்திருந்தால் அறுபது எடுத்த பேப்பர் மீண்டும் எழுதத் தேவையில்லை.
அது போல பாஸ் மார்க் நாற்பது. அக்ரிகேட் என்று ஒன்று உண்டு. அதாவது ஒரு குரூப்பில் 3 அல்லது 4 பேப்பர் இருக்கும். 3 பேப்பர் ஆனால் மொத்தமாக 150க்கு மேலும் 4 பேப்பரானால் மொத்தமாக 200க்கு மேலும் எடுக்க வேண்டும். 3 பேப்பரிலும் 40,40,40 என்று எடுத்து பாஸ் செய்தாலும் மொத்தமாக ஃபெயில்தான்! மீண்டும் எல்லாம் எழுதவேண்டும்.
இப்படிப்பட்ட தடைகளையெல்லாம் தாண்டி இறைவன் அருளால் ஒரே அட்டெம்ப்டில் பாஸ் செய்து பட்டயக்கணக்கரானதற்கான காரணங்களை இப்போது ஆராய்ந்ததால் எனக்குக் கிடைத்தவற்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
1. நான் தூக்கத்தை வெறுக்கிறேன்.
2. என் வாழ்க்கையை நான் சிறுவனாக இருக்கும் போதே மகிழ்ச்சியாகக் கழித்துவிட்டேன்.
3. எனக்கு டென்ஷனில்லாமல் வாழப் பிடிக்காது.
4. எனக்கு அமைதியற்ற குடும்பச் சூழல்தான் வேண்டும்.
5. எனக்குப் பிடித்த பொன்மொழி 'கடமையைச் செய், பலனை எதிர்ப் பார்க்காதே'.
6. எனக்கு என் பெற்றோருடனோ, மனைவி, குழந்தைகளுடனோ, சுற்றத்தாருடனோ நேரம் செலவழிக்க விருப்பமில்லை.
7. எனக்கு என்னையே பழி தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆவல் உண்டு.
8. என் நண்பர்களிடமிருந்து பிரிந்து விட வேண்டுமென்று எனக்கு ஆவல்.
9. எனக்கு பொது வாழ்க்கையோ, மற்றவர்களோடு பழகுவதோ பிடிக்காது.
10. எனக்கு விடுமுறை நாட்களில் கூட வேலை செய்யவேண்டுமென்று விருப்பம்.
மேலே சொன்னவைதான் நடந்திருக்கிறது. நடந்து கொண்டிருக்கிறது. பெரும்பாலான சி.ஏ.க்களின் வாழ்க்கை இப்படித்தான் போகிறது. இவற்றோடு இன்னொன்றையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.
11. எனக்கு பிளாக் எழுத ஆரம்பித்து நிறுத்திவிட வேண்டுமென்ற எண்ணம் உண்டு!!!.
(முதல் பத்தும் சி.ஏ. நண்பனிடமிருந்து வந்த குறுஞ்செய்தியின் தமிழாக்கம்).
இதனால் சகலருக்கும் தெரிவிப்பது யாதெனில் அடிக்கடி வலைப்பக்கத்திலிருந்து காணாமல் போய்விடுவேன்.
அப்பப்ப வருவேன் ஆனா எப்பெப்ப வருவேன்னு தெரியாது!!!
Showing posts with label அனுபவம். Show all posts
Showing posts with label அனுபவம். Show all posts
Tuesday, April 7, 2009
Saturday, February 28, 2009
ஜானகிபுரம் ரயில்வே கேட்
சென்னை மற்றும் வட மாவட்டங்களிலிருந்து விழுப்புரம் என்.எச்.45 வழியாக தென் மாவட்டங்களுக்கும் மேற்கு மாவட்டங்களுக்கும் செல்வோர் கண்டிப்பாகக் கடந்திருக்க வேண்டிய இடம் இந்த ஜானகிபுரம் ரயில்வே கேட். விழுப்புரம் தாண்டியதும் வரும் முதல் கேட் இது. விக்கிரவாண்டியிலிருந்து பண்ருட்டி வழியில் செல்பவர்கள் இந்த கேட்டிலிருந்து தப்பித்துவிடுவார்கள்.
சென்னை வரும் வாகனங்கள் பெரும்பாலான சமயம் இந்த கேட்டில் மாட்டிக் கொள்ளும். அரை மணி நேரம் முதல் அரை நாள் வரை ஜாம் ஆகிவிடும். இதற்குப் பிறகு உளுந்தூர்பேட்டை கேட் இருந்தாலும் இங்கே ஜாம் ஆகிறார்ப்போல் அங்கே ஆவதில்லை.
சில சமயம் பெரிய பெரிய வண்டிகள் கேட்டின் இரு புறமும் உள்ள தடுப்புகளில் மாட்டிக் கொண்டு வாகனங்களை மறைத்துவிடும்.
மொத்தத்தில் அனைத்து சாலை வாகனங்களுக்கும் பெரும் தலைவலியாக இருந்துவந்த இந்த கேட்டின் மேம்பாலப் பணிகள் கடந்த ஐந்து வருடங்களாக நடந்து வந்து ஒருவழியாக இப்போது பயன்பாட்டிற்குத் திறந்து விடப்பட்டிருக்கிறது.
இது மக்களுக்கு உண்மையிலேயே ஒரு மிகப் பெரிய விடுதலை என்பதில் சந்தேகமில்லை.
நான் அதிக பட்சமாக இரண்டு மணி நேரம் இந்த கேட்டில் மாட்டியிருக்கிறேன். உங்களுக்கு இந்த அனுபவம் ஏதாவது உண்டா?
சென்னை வரும் வாகனங்கள் பெரும்பாலான சமயம் இந்த கேட்டில் மாட்டிக் கொள்ளும். அரை மணி நேரம் முதல் அரை நாள் வரை ஜாம் ஆகிவிடும். இதற்குப் பிறகு உளுந்தூர்பேட்டை கேட் இருந்தாலும் இங்கே ஜாம் ஆகிறார்ப்போல் அங்கே ஆவதில்லை.
சில சமயம் பெரிய பெரிய வண்டிகள் கேட்டின் இரு புறமும் உள்ள தடுப்புகளில் மாட்டிக் கொண்டு வாகனங்களை மறைத்துவிடும்.
மொத்தத்தில் அனைத்து சாலை வாகனங்களுக்கும் பெரும் தலைவலியாக இருந்துவந்த இந்த கேட்டின் மேம்பாலப் பணிகள் கடந்த ஐந்து வருடங்களாக நடந்து வந்து ஒருவழியாக இப்போது பயன்பாட்டிற்குத் திறந்து விடப்பட்டிருக்கிறது.
இது மக்களுக்கு உண்மையிலேயே ஒரு மிகப் பெரிய விடுதலை என்பதில் சந்தேகமில்லை.
நான் அதிக பட்சமாக இரண்டு மணி நேரம் இந்த கேட்டில் மாட்டியிருக்கிறேன். உங்களுக்கு இந்த அனுபவம் ஏதாவது உண்டா?
Sunday, February 1, 2009
ஃபிகர்களை கரெக்ட் செய்வது எப்படி?
ஃபிகர்களுடனான எனது தொடர்புகள், பட்டறிவு, படிப்பறிவு, பகுத்தறிவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் கீழ்கண்டவற்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் இதைப் படித்துப் பயன் பெறுவதாக.
ஃபிகரை கரெக்ட் செய்வது என்பது ஒரு கலை. சித்திரமும் கைப்பழக்கம் செந்தமிழும் நாப்பழக்கம் என்ற சொலவடைக்கேற்றார்ப்போல் ஃபிகர் கரெக்ஷனும் பழக்கத்தின்பால் வருவதுதான்.
எவை எல்லாம் ஃபிகர்கள்?
எல்லாமே ஃபிகர்கள் தான். இதில் சின்ன ஃபிகர், பெரிய ஃபிகர், ஃபேன்சி ஃபிகர் என்றெல்லாம் பிரிவினை செய்யக்கூடாது. எல்லா ஃபிகரையும் கரெக்ட் செய்து வைத்துக் கொண்டால்தான் கடைசியில் உதவும்.
ஃபிகரை கரெக்ட் செய்ய வேண்டுமா? மடக்க வேண்டுமா?
ஃபிகரை நிச்சயமாக கரெக்ட் தான் செய்ய வேண்டும். மடக்க நினைக்கவே கூடாது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். கரெக்ட் செய்துவிட்டால் தானாகவே நம் வழிக்கு வந்து விடும்.
சரி. இனிமேல் கரெக்ட் செய்யும் வழி முறைகளைப் பார்ப்போம்.
1. நீங்கள் கணக்குப் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஒரு ஃபிகர் மட்டும் உங்களை பாடாய்ப் படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அப்போது என்ன செய்வீர்கள்?
அந்த ஃபிகரை கரெக்ட் செய்வதிலேயே உங்கள் கவனத்தையெல்லாம் செலவழித்துக் கொண்டிருந்தால், சாரி, உங்கள் அணுகுமுறை தவறு.
அதை அப்படியே விட்டு விட்டு மற்றவற்றை சற்று நோக்குங்கள். அவற்றிலிருந்து உங்களுக்கு நல்ல 'லீட்' கிடைக்கலாம். இதன் மூலம் நாம் கரெக்ட் செய்ய நினைக்கும் ஃபிகர் தானாகவே சரியாகிவிடும்.
2. ஃபிகர்களை கரெக்ட் செய்வதில் சில குழப்ப நிலைகள்.
ஒரு சில ஃபிகர்கள் மேலுக்கு சரியானது போலவும், பிரச்சனை எதுவும் இல்லாதது போலவும் இருக்கும். ஆனால் சற்று கவனித்துப் பார்த்தால் நமக்குத் தேவையான ஃபிகருடனான பிரச்சனைக்கு இது போன்றவைதான் காரணம் என்று தெரிய வரும். ஆகவே இவைகளின் மீதும் ஒரு கண் இருந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
அடுத்தது ஃபேன்சி ஃபிகர்கள். பார்க்கும்போதே நன்றாக இருக்கும் இந்த வகை ஃபிகர்கள் நம் கவனத்தை திசை திருப்பி விடக் கூடும். ஆகவே இவற்றையும் சற்று கவனமுடன் கண்காணிக்க வேண்டும்.
ஃபிகர்களை மெய்ண்டெய்ன் செய்யும் முறைகள்.
இப்படியாக கஷ்டப்பட்டு ஃபிகர்களை கரெக்ட் செய்வதோடு முடிந்து விடுவதில்லை. அவற்றை சரியாக மெய்ண்டெய்ன் செய்யாவிட்டால் நாம் பட்ட கஷ்டங்களெல்லாம் விழலுக்கு இறைத்த நீர் போல் வீணாகிவிடும்.
நம்மைத் தவிர நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் ஃபிகர்களுடன் சம்பந்தப் படலாம். அப்போதெல்லாம் நாமும் சற்று கவனமுடன் அவர்களின் நடவடிக்கைகளை ஃபாலோ செய்தாலே போதும். இத்தகைய சங்கடங்களை நீக்கி விடலாம்.
மேலும் எல்லா ஃபிகர்களையும் அடிக்கடி ரிவியூ அதாவது திரும்பத்திரும்ப பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.
மேலே சொன்னவைகளெல்லாம் அடிப்படைகள்தான். சொல்லித் தெரிவதில்லை சில கலைகள். ஆகவே, கோடிட்டுக் காட்டிவிட்டேன். ரோடு போடுவதோ, பாலம் கட்டுவதோ உங்கள் சாமர்த்தியம்.
மேலதிக தகவல்களுக்கும், விளக்கங்களுக்கும் பின்னூட்டமிடுங்கள். தவறாமல் தம்ஸ் அப்பில் குத்துங்கள். தமிழிஷில் ஓட்டு போடுங்கள்.
வாழ்க வளமுடன் ! ! !
ஃபிகரை கரெக்ட் செய்வது என்பது ஒரு கலை. சித்திரமும் கைப்பழக்கம் செந்தமிழும் நாப்பழக்கம் என்ற சொலவடைக்கேற்றார்ப்போல் ஃபிகர் கரெக்ஷனும் பழக்கத்தின்பால் வருவதுதான்.
எவை எல்லாம் ஃபிகர்கள்?
எல்லாமே ஃபிகர்கள் தான். இதில் சின்ன ஃபிகர், பெரிய ஃபிகர், ஃபேன்சி ஃபிகர் என்றெல்லாம் பிரிவினை செய்யக்கூடாது. எல்லா ஃபிகரையும் கரெக்ட் செய்து வைத்துக் கொண்டால்தான் கடைசியில் உதவும்.
ஃபிகரை கரெக்ட் செய்ய வேண்டுமா? மடக்க வேண்டுமா?
ஃபிகரை நிச்சயமாக கரெக்ட் தான் செய்ய வேண்டும். மடக்க நினைக்கவே கூடாது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். கரெக்ட் செய்துவிட்டால் தானாகவே நம் வழிக்கு வந்து விடும்.
சரி. இனிமேல் கரெக்ட் செய்யும் வழி முறைகளைப் பார்ப்போம்.
1. நீங்கள் கணக்குப் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஒரு ஃபிகர் மட்டும் உங்களை பாடாய்ப் படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அப்போது என்ன செய்வீர்கள்?
அந்த ஃபிகரை கரெக்ட் செய்வதிலேயே உங்கள் கவனத்தையெல்லாம் செலவழித்துக் கொண்டிருந்தால், சாரி, உங்கள் அணுகுமுறை தவறு.
அதை அப்படியே விட்டு விட்டு மற்றவற்றை சற்று நோக்குங்கள். அவற்றிலிருந்து உங்களுக்கு நல்ல 'லீட்' கிடைக்கலாம். இதன் மூலம் நாம் கரெக்ட் செய்ய நினைக்கும் ஃபிகர் தானாகவே சரியாகிவிடும்.
2. ஃபிகர்களை கரெக்ட் செய்வதில் சில குழப்ப நிலைகள்.
ஒரு சில ஃபிகர்கள் மேலுக்கு சரியானது போலவும், பிரச்சனை எதுவும் இல்லாதது போலவும் இருக்கும். ஆனால் சற்று கவனித்துப் பார்த்தால் நமக்குத் தேவையான ஃபிகருடனான பிரச்சனைக்கு இது போன்றவைதான் காரணம் என்று தெரிய வரும். ஆகவே இவைகளின் மீதும் ஒரு கண் இருந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
அடுத்தது ஃபேன்சி ஃபிகர்கள். பார்க்கும்போதே நன்றாக இருக்கும் இந்த வகை ஃபிகர்கள் நம் கவனத்தை திசை திருப்பி விடக் கூடும். ஆகவே இவற்றையும் சற்று கவனமுடன் கண்காணிக்க வேண்டும்.
ஃபிகர்களை மெய்ண்டெய்ன் செய்யும் முறைகள்.
இப்படியாக கஷ்டப்பட்டு ஃபிகர்களை கரெக்ட் செய்வதோடு முடிந்து விடுவதில்லை. அவற்றை சரியாக மெய்ண்டெய்ன் செய்யாவிட்டால் நாம் பட்ட கஷ்டங்களெல்லாம் விழலுக்கு இறைத்த நீர் போல் வீணாகிவிடும்.
நம்மைத் தவிர நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் ஃபிகர்களுடன் சம்பந்தப் படலாம். அப்போதெல்லாம் நாமும் சற்று கவனமுடன் அவர்களின் நடவடிக்கைகளை ஃபாலோ செய்தாலே போதும். இத்தகைய சங்கடங்களை நீக்கி விடலாம்.
மேலும் எல்லா ஃபிகர்களையும் அடிக்கடி ரிவியூ அதாவது திரும்பத்திரும்ப பார்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.
மேலே சொன்னவைகளெல்லாம் அடிப்படைகள்தான். சொல்லித் தெரிவதில்லை சில கலைகள். ஆகவே, கோடிட்டுக் காட்டிவிட்டேன். ரோடு போடுவதோ, பாலம் கட்டுவதோ உங்கள் சாமர்த்தியம்.
மேலதிக தகவல்களுக்கும், விளக்கங்களுக்கும் பின்னூட்டமிடுங்கள். தவறாமல் தம்ஸ் அப்பில் குத்துங்கள். தமிழிஷில் ஓட்டு போடுங்கள்.
வாழ்க வளமுடன் ! ! !
Saturday, December 27, 2008
கொ(நெ)டுஞ்சாலைகள்
நீங்கள் சென்னையிலிருந்து வடக்கில் ஆந்திரா செல்கிறவரா? வடமேற்கில் பெங்களூரு செல்கிறவரா? தெற்கில் திண்டிவனம் வரை செல்கிறவரா? இவற்றிற்கெல்லாம் ஆம் என்று பதில் சொன்னால் கையைக் கொடுங்கள். நீங்கள்தான் உண்மையிலேயே அதிர்ஷ்டசாலி. தின்டிவனத்திற்குத் தெற்கே பயணப் பட்டவர்கள் சென்ற பிறப்பில் கழுதையைத் துன்புறுத்தியிருக்க வேண்டும். அவ்வளவு பாவத்தையும் சுமந்து கொண்டு கஷ்டப்படுவதைப் போன்ற கொடுமை நமது நெடுஞ்சாலைகளில் பயணிப்பது.
தங்க நாற்கரம் என்கிறார்கள். வடக்கு தெற்கு சிறப்புச்சாலை என்கிறார்கள். தேசிய நெடுஞ்சாலைகளை நான்குவழிப் பாதைகளாக்குகிறோம் என்கிறார்கள். ஆனால் நடப்பதெல்லாம் ஒன்றுதான். அது வாகனங்கள்தான்.
ஆம். வாகனங்கள் நமது நெடுஞ்சாலைகளில் நடக்கின்றன. ஓடவில்லை.
திருச்சி - சென்னை 330 கி.மீ. இதைக் கடக்க பேருந்துகள் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம் சர்வசாதாரணமாக பத்து முதல் பனிரெண்டு மணி நேரங்கள். அதாவது ஒரு மணிக்கு 30 கி.மீக்கும் குறைவான வேகம். இதுவும் அரசு விரைவுப் பேருந்தில்!.
கடந்த வியாழனன்று திருச்சியிலிருந்து தஞ்சை வழியாக வைத்தீஸ்வரன் கோவில் செல்ல நேரிட்டது. வழக்கமாக திருச்சியிலிருந்து கிளம்பினால் 45 நிமிடங்களில் சிற்றுந்தில் தஞ்சையை அடைந்துவிடலாம். ஆனால் அந்தோ பரிதாபம். இந்த முறை சற்றேறக்குறைய 2 மணி நேரங்களாயின. வழியெங்கும் நான்குவழிப்பாதையாக்குகிறோம் என்று சொல்லி 'லிடரல்லி' சாலையைக் குதறி வைத்திருந்தார்கள்.
இதே நிலைதான் மதுரை, திண்டுக்கல், கரூர் சாலைகளுக்கும். சேலம் சாலை இப்போதைக்கு நான்கு வழி அல்ல என்றாலும் அதுவும் குண்டும் குழியுமாகத் தான் இருக்கிறது.
மிகமிக அவலமான நிலையில் இருக்கின்றன தமிழகத்திலுள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலைகள். ஆனால் தமிழக மாநில நெடுஞ்சாலைகள் பரவாயில்லை. நன்றாக போடப்பட்டுள்ளன. புதுப்புது அரசுப் பேருந்துகள் சிறப்பாக இயங்கும் நிலையில் இந்த மோசமான நெடுஞ்சாலைகளால் விரைவில் பணிமனை சேரும் அபாயம் உள்ளது.
அய்யா நெடுஞ்சாலைத் துறையினரே, நீங்கள் நான்கு வழிப்பாதை அமைப்பதைத் தடுக்கவில்லை. ஆனால் மக்கள் போக்குவரத்திற்கான பாதையை நன்றாகப் பராமரிக்கலாம் அல்லவா? அதற்கு வரி வேறு செலுத்துகிறோமே. பாதை சரியில்லாததால் எவ்வளவு சிக்கல்கள். நட்டங்கள். எரிபொருள் வீணாக்கம். இவையெல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியவில்லையா?
என்றுதான் மக்களுக்கு விடிவு காலம் பிறக்குமோ?
எல்லாம் வல்ல இணையத்தின் கடவுளர்களான தென் திருப்பேரை மகர நெடுங்குழைக் காதனையும், பாடிகாட் முனீஸ்வரரையும், மலைக்கோட்டை மாணிக்க வினாயகரையும் வணங்கி வேண்டுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.
தங்க நாற்கரம் என்கிறார்கள். வடக்கு தெற்கு சிறப்புச்சாலை என்கிறார்கள். தேசிய நெடுஞ்சாலைகளை நான்குவழிப் பாதைகளாக்குகிறோம் என்கிறார்கள். ஆனால் நடப்பதெல்லாம் ஒன்றுதான். அது வாகனங்கள்தான்.
ஆம். வாகனங்கள் நமது நெடுஞ்சாலைகளில் நடக்கின்றன. ஓடவில்லை.
திருச்சி - சென்னை 330 கி.மீ. இதைக் கடக்க பேருந்துகள் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம் சர்வசாதாரணமாக பத்து முதல் பனிரெண்டு மணி நேரங்கள். அதாவது ஒரு மணிக்கு 30 கி.மீக்கும் குறைவான வேகம். இதுவும் அரசு விரைவுப் பேருந்தில்!.
கடந்த வியாழனன்று திருச்சியிலிருந்து தஞ்சை வழியாக வைத்தீஸ்வரன் கோவில் செல்ல நேரிட்டது. வழக்கமாக திருச்சியிலிருந்து கிளம்பினால் 45 நிமிடங்களில் சிற்றுந்தில் தஞ்சையை அடைந்துவிடலாம். ஆனால் அந்தோ பரிதாபம். இந்த முறை சற்றேறக்குறைய 2 மணி நேரங்களாயின. வழியெங்கும் நான்குவழிப்பாதையாக்குகிறோம் என்று சொல்லி 'லிடரல்லி' சாலையைக் குதறி வைத்திருந்தார்கள்.
இதே நிலைதான் மதுரை, திண்டுக்கல், கரூர் சாலைகளுக்கும். சேலம் சாலை இப்போதைக்கு நான்கு வழி அல்ல என்றாலும் அதுவும் குண்டும் குழியுமாகத் தான் இருக்கிறது.
மிகமிக அவலமான நிலையில் இருக்கின்றன தமிழகத்திலுள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலைகள். ஆனால் தமிழக மாநில நெடுஞ்சாலைகள் பரவாயில்லை. நன்றாக போடப்பட்டுள்ளன. புதுப்புது அரசுப் பேருந்துகள் சிறப்பாக இயங்கும் நிலையில் இந்த மோசமான நெடுஞ்சாலைகளால் விரைவில் பணிமனை சேரும் அபாயம் உள்ளது.
அய்யா நெடுஞ்சாலைத் துறையினரே, நீங்கள் நான்கு வழிப்பாதை அமைப்பதைத் தடுக்கவில்லை. ஆனால் மக்கள் போக்குவரத்திற்கான பாதையை நன்றாகப் பராமரிக்கலாம் அல்லவா? அதற்கு வரி வேறு செலுத்துகிறோமே. பாதை சரியில்லாததால் எவ்வளவு சிக்கல்கள். நட்டங்கள். எரிபொருள் வீணாக்கம். இவையெல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியவில்லையா?
என்றுதான் மக்களுக்கு விடிவு காலம் பிறக்குமோ?
எல்லாம் வல்ல இணையத்தின் கடவுளர்களான தென் திருப்பேரை மகர நெடுங்குழைக் காதனையும், பாடிகாட் முனீஸ்வரரையும், மலைக்கோட்டை மாணிக்க வினாயகரையும் வணங்கி வேண்டுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.
Friday, December 12, 2008
வாசித்தல் அனுபவம்
என்னை தொடருக்கு அழைத்த நண்பர் குடுகுடுப்பைக்கு நன்றி.
படிப்பது என்பது இப்போது என்னைப் பொறுத்தவரை மூச்சுவிடுவது போல் இயற்கையான செயலாகி விட்டது. சாப்பிடும் போது தட்டில் உணவிருக்கிறதோ இல்லையோ பக்கத்தில் புத்தகமோ, நாளிதழோ இருக்க வேண்டும். அது எத்தனையாவது முறை படிக்கப் படுகிறது என்பது ஒரு பொருட்டல்ல. இதற்காக தங்கமணியிடம் எவ்வளவோ திட்டு வாங்கியும் ஒன்றும் மாறவில்லை. தங்க்ஸ் விக்ரமாதித்தி. தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராததால் இப்போதும் திட்டுக்கள் தொடர்கின்றன.
எனக்கு நினைவு தெரிந்து மூன்றாவது படிக்கும் போது அம்புலிமாமா படிக்க ஆரம்பித்தேன். வந்தவாசியில் அண்ணன் (பெரியப்பா மகன்) இருந்தார். அவரும் பெரியப்பாவும் அம்புலிமாமா, பாலமித்ரா தவிர மாயாஜாலக் கதைப் புத்தகங்கள் படித்திருக்கிறேன். மந்திரக் குகை, ஏழுகடல் தாண்டி பூவில் அரக்கன் உயிர் என்று ஞாபகம் இருக்கிறது. ஸ்டார் காமிக்ஸ், லயன் காமிக்ஸ், ராணி காமிக்ஸ் முதலியவை படித்திருக்கிறேன்.
வந்தவாசிக்கு அருகில் ஆரியாத்தூர் என்று ஒரு கிராமம். அங்கு பெரியப்பா இருந்தார். அந்த ஊரில் ஒரு அக்கா இருந்தார்கள். அவர்கள் ராணி முத்து படிக்கத் தருவார்கள். குரும்பூர் குப்புசாமியின் ஒரு கதை படித்தது ஞாபகம் இருக்கிறது. இதெல்லாம் ஐந்தாவது படிக்கும் போது. இவையின்றி திருப்பதிக்குச் செல்லும் போது அங்கு தேவஸ்தானப் பதிப்புகளாக பக்திக் கதைகளும், இராமகிருஷ்ண விஜயமும் பக்தி ரசம் வார்த்தன.
ஆறாவது படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது எங்கள் வீட்டில் ஒரு லைப்ரேரியன் குடியிருந்தார். அவர் பலப்பல சிறுவர் கதைப் புத்தகங்கள் படிக்கத் தருவார்.
இப்படியாக எல்லாம் படித்து விட ஏழாவது வகுப்பில் படிக்கும் போது, பெரிய காஞ்சிபுரம் கிளை நூலகத்தில் மெம்பரானேன். அங்கு முதலிலேயே கண்ணில் பட்டது பொன்னியின் செல்வன் நாலாம் பாகம். முதலில் அதைப் படித்து, பிறகு கிடைக்கும் பாகங்களையெல்லாம் முன்னுக்குப் பின் முரணாக படித்தது படித்த மாதிரியே இல்லை. மீண்டும் ஒரு முறை நூலகரிடம் சொல்லி வைத்து வரிசையாகப் படித்து முடித்தேன். இடையே, தமிழ்வாணன், கோவி. மணிசேகரன், ஜெகசிற்பியன், லக்ஷ்மி, எஸ்.வி.வெங்கட்ராம், ராஜேந்திரன், தேவன், பிரபஞ்சன் என்று பலரும் அறிமுகமானார்கள்.
பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது, கருத்துத்தாகத்தில் இலக்கியப் புத்தகங்களைப் புரட்டிப் பார்த்து முடியாமல் விட்டுவிட்டேன்.
பனிரெண்டாம் வகுப்பிற்குள், இவையெல்லாம் முடிந்துவிடவே, ஆங்கிலப் புத்தகங்களை முயற்சிக்கலாம் என்று முதலில் ஜேம்ஸ் ஹாட்லி சேசைப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். சுத்தமாகப் புரியவில்லை. வீம்புக்காக ராபர்ட் லுட்லும், ஜேனாதன் ப்ளாக் ஆகியோரின் புத்தகங்களை எடுத்துப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். புத்தகம்தான் கையில் இருந்ததே ஒழிய, உள்ளே ஒன்றும் ஏறவில்லை.
இதற்குப் பிறகு, ஒரு ப்ரின்டிங் பிரசில் வேலை செய்து கொண்டே, பி.காம் படிக்க வேண்டியிருந்தது. இது மேலும் படிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. அம்பேத்கார் பற்றிய ஒரு புத்தகம் நான் வேலை செய்த அச்சகத்தில்தான் தயாரித்தார்கள். மற்றொரு புத்தகம் திரு. கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரியாரின் 'தி ஹிஸ்டரி ஆஃப் சவுத் இந்தியா' இதை படித்த பிறகுதான் சரித்திரத்தில் மிகுந்த ஆவல் ஏற்பட்டது. இப்போது புது எடிஷன் வாங்கியிருக்கிறேன்.
இந்தக் காலத்தில்தான் பட்டாம்பூச்சி (தி பாபில்யான்) தமிழில் கிடைத்தது. அது உண்மைக் கதை என்றாலும் பெரும்பாலும் புனைவாகப் பட்டது. அருமையான புத்தகம். கிடைத்தால் மறக்காமல் படியுங்கள்.
இதனூடே, பாக்கெட் / மாத நாவல்கள் தொட்டுக்கொள்ள ஊறுகாய் போல, 'ஙே' ராஜேந்திர குமார், ராஜேஷ் குமார், புஷ்பா தங்கதுரை, பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சுபா, ரமணி சந்திரன், தேவிபாலா மற்றும் பலர் ஒன்றையும் விட்டு வைப்பதில்லை. பாலகுமாரன் எழுத்தில் மயங்கிப் போய் இருந்தேன். ஆனால் அவரது எழுத்துக்களில் ஏற்பட்ட மாற்றம் என்னையும் மாற்றிவிட்டது.
இன்னும் நான் சொல்லாத மூவர் கல்கி, சுஜாதா, சாண்டில்யன். என்னுடைய ஆதர்ச எழுத்தாளர்கள் இவர்கள்தான். கல்கியின் எழுத்துக்கள் நாட்டுடைமையாக்கப் பட்ட பின் அவரது பொன்னியின் செல்வன், அலையோசை, பார்த்திபன் கனவு, சிவகாமியின் சபதம் அடங்கிய ஒரு கிட் வாங்கினேன். இது வரை பொ.செ. எத்தனை முறை படித்திருப்பேன் என்ற கணக்கையே விட்டுவிட்டேன். இப்போது படித்தாலும் புதிதாக ஒன்று தென்படும்.
சாண்டில்யனின் யவன ராணிதான் நான் முதலில் படித்த நாவல். பிறகு விலை ராணி, ஜலதீபம், ராஜ பேரிகை, ராஜ முத்திரை, கடல் புறா என அனைத்து முக்கிய நாவல்களையும் முடித்து விட்டேன். இவற்றில் பெரும்பாலானவை என்னுடைய அலமாரியை அலங்கரிக்கிறது.
சுஜாதாவை எப்போது படித்தாலும் முடிவில் ஒரு வியப்பு தொங்கி நிற்கும். என் இனிய இயந்திரா. ஸ்ரீரங்கத்துத் தேவதைகள் மிகவும் பிடித்தவை. காந்தளூர் வசந்தகுமாரன் கதையைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
சி.ஏ. படிக்கும் போது, சி.ஏ. இன்ஸ்டிடியூட் லைப்ரரியுடன் சென்னை கன்னிமாரா, யு.எஸ்.ஐ.எஸ். லைப்ரரி, ப்ரிட்டிஷ் கவுன்சில் லைப்ரரி மெம்பர்ஷிப்களையும் சேகரித்துக் கொண்டேன். இவற்றில் இருந்து பெரும்பாலும் சி.ஏ. சார்ந்த புத்தகங்கள் தான் படித்தேன். ஆனால் கன்னிமாராவில் நல்ல நல்ல வரலாற்றுப் புத்தகங்களெல்லாம் கிடைக்கும். கவுடில்யரின் அர்த்த சாஸ்திரம் அங்குதான் படித்தேன்.
இடையே, ஆங்கிலப் புத்தகங்களின் பால் மீண்டும் மோகம் கிளம்பியது. இந்த முறை ரேஜ் ஆஃப் ஏஞ்சல்ஸ் நன்றாக இருந்தது. ஜான் க்ரிஷாமின் தி ஃபர்ம், ரெயின் மேகர் ஆகியவை மிகப் பிடித்த நாவல்கள். நார்மன் வின்சன்ட் பீல்-ன் 'த பவர் ஆஃப் பாசிடிவ் திங்கிங்' த பவர் ஆஃப் பாசிடிவ் லிவிங் ஆகியவை படித்திருக்கிறேன். ஐ ஆம் ஓகே யூ ஆர் ஓகே அருமையான உளவியல் புத்தகம். இவ்வளவுதான் என் ஆங்கிலப் புத்தக அறிவு.
இவற்றுடன் வழக்கமாக வாலிப வயதில் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களும் படித்திருக்கிறேன்;).
இணையத்தின் அறிமுகத்திற்குப் பிறகு படிப்பது அதிகமாகி விட்டது. விக்கிதான் முதல் ரெஃபரென்ஸ். பதிவுலகம் பார்த்தபின் சொல்லவே வேண்டாம்.
வரலாறு.காம் என்று ஒரு தளம் இருக்கிறது. அங்கு சே.கோகுல் என்பவர் சரித்திரத் தொடர் எழுதுகிறார். ஒவ்வொரு பத்திக்கும் ஒரு ரெஃபரன்ஸ் கொடுத்திருப்பார். அதுதான் அவர் ஸ்பெஷாலிடி. அவரைப் பார்த்துதான் சக்கர வியூகம் எழுதவேண்டும் என்ற ஆவல் வந்தது.
கவிதைகள் அவ்வளவாகப் பரிச்சயமில்லை. கி.ராஜ நாராயணன், புதுமைப் பித்தன், லா.ச.ரா ஆகியோரை அவ்வப் போது படித்ததுண்டு. ஆனால் எதுவும் நினைவில் இல்லை. மு.வ. வின் அகல் விளக்கு என்னைப் பெரிதும் பாதித்த நாவல். மிகப் புரட்சிகரமான கருத்துக்கள் கொண்டது. பொது அறிவு சம்பந்தப் பட்ட எதையும் படித்து விடுவேன்.
விகடன், குமுதம், கல்கி, துக்ளக், நக்கீரன், ஜூ.வி., மங்கையர் மலர், பக்தி ஸ்பெஷல், சக்தி விகடன், பிசினஸ் இன்டியா, பிசினஸ் டுடே, அவுட்லுக் ஆகிய வார மாத இதழ்களும், கல்கி, விகடன், அமுதசுரபி தீபாவளி மலர்களும் சேர்ந்திசை வாசித்திருக்கின்றன.
ஆக கண்டதையும் படிப்பவன் என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். என்னை உண்மையான வாசிப்பாளி என்று கூறியுள்ளார் குடுகுடுப்பையார். என் அனுபவத்தைப் படித்து விட்டு அவர் சொன்னது சரியா என்று நீங்கள் தான் கூற வேண்டும்.
தொடரைத் தொடர இவர்களை அழைக்கிறேன்.
SUREஷ்
சதீசுகுமார்
படிப்பது என்பது இப்போது என்னைப் பொறுத்தவரை மூச்சுவிடுவது போல் இயற்கையான செயலாகி விட்டது. சாப்பிடும் போது தட்டில் உணவிருக்கிறதோ இல்லையோ பக்கத்தில் புத்தகமோ, நாளிதழோ இருக்க வேண்டும். அது எத்தனையாவது முறை படிக்கப் படுகிறது என்பது ஒரு பொருட்டல்ல. இதற்காக தங்கமணியிடம் எவ்வளவோ திட்டு வாங்கியும் ஒன்றும் மாறவில்லை. தங்க்ஸ் விக்ரமாதித்தி. தன் முயற்சியில் சற்றும் மனம் தளராததால் இப்போதும் திட்டுக்கள் தொடர்கின்றன.
எனக்கு நினைவு தெரிந்து மூன்றாவது படிக்கும் போது அம்புலிமாமா படிக்க ஆரம்பித்தேன். வந்தவாசியில் அண்ணன் (பெரியப்பா மகன்) இருந்தார். அவரும் பெரியப்பாவும் அம்புலிமாமா, பாலமித்ரா தவிர மாயாஜாலக் கதைப் புத்தகங்கள் படித்திருக்கிறேன். மந்திரக் குகை, ஏழுகடல் தாண்டி பூவில் அரக்கன் உயிர் என்று ஞாபகம் இருக்கிறது. ஸ்டார் காமிக்ஸ், லயன் காமிக்ஸ், ராணி காமிக்ஸ் முதலியவை படித்திருக்கிறேன்.
வந்தவாசிக்கு அருகில் ஆரியாத்தூர் என்று ஒரு கிராமம். அங்கு பெரியப்பா இருந்தார். அந்த ஊரில் ஒரு அக்கா இருந்தார்கள். அவர்கள் ராணி முத்து படிக்கத் தருவார்கள். குரும்பூர் குப்புசாமியின் ஒரு கதை படித்தது ஞாபகம் இருக்கிறது. இதெல்லாம் ஐந்தாவது படிக்கும் போது. இவையின்றி திருப்பதிக்குச் செல்லும் போது அங்கு தேவஸ்தானப் பதிப்புகளாக பக்திக் கதைகளும், இராமகிருஷ்ண விஜயமும் பக்தி ரசம் வார்த்தன.
ஆறாவது படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது எங்கள் வீட்டில் ஒரு லைப்ரேரியன் குடியிருந்தார். அவர் பலப்பல சிறுவர் கதைப் புத்தகங்கள் படிக்கத் தருவார்.
இப்படியாக எல்லாம் படித்து விட ஏழாவது வகுப்பில் படிக்கும் போது, பெரிய காஞ்சிபுரம் கிளை நூலகத்தில் மெம்பரானேன். அங்கு முதலிலேயே கண்ணில் பட்டது பொன்னியின் செல்வன் நாலாம் பாகம். முதலில் அதைப் படித்து, பிறகு கிடைக்கும் பாகங்களையெல்லாம் முன்னுக்குப் பின் முரணாக படித்தது படித்த மாதிரியே இல்லை. மீண்டும் ஒரு முறை நூலகரிடம் சொல்லி வைத்து வரிசையாகப் படித்து முடித்தேன். இடையே, தமிழ்வாணன், கோவி. மணிசேகரன், ஜெகசிற்பியன், லக்ஷ்மி, எஸ்.வி.வெங்கட்ராம், ராஜேந்திரன், தேவன், பிரபஞ்சன் என்று பலரும் அறிமுகமானார்கள்.
பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது, கருத்துத்தாகத்தில் இலக்கியப் புத்தகங்களைப் புரட்டிப் பார்த்து முடியாமல் விட்டுவிட்டேன்.
பனிரெண்டாம் வகுப்பிற்குள், இவையெல்லாம் முடிந்துவிடவே, ஆங்கிலப் புத்தகங்களை முயற்சிக்கலாம் என்று முதலில் ஜேம்ஸ் ஹாட்லி சேசைப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். சுத்தமாகப் புரியவில்லை. வீம்புக்காக ராபர்ட் லுட்லும், ஜேனாதன் ப்ளாக் ஆகியோரின் புத்தகங்களை எடுத்துப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். புத்தகம்தான் கையில் இருந்ததே ஒழிய, உள்ளே ஒன்றும் ஏறவில்லை.
இதற்குப் பிறகு, ஒரு ப்ரின்டிங் பிரசில் வேலை செய்து கொண்டே, பி.காம் படிக்க வேண்டியிருந்தது. இது மேலும் படிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. அம்பேத்கார் பற்றிய ஒரு புத்தகம் நான் வேலை செய்த அச்சகத்தில்தான் தயாரித்தார்கள். மற்றொரு புத்தகம் திரு. கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரியாரின் 'தி ஹிஸ்டரி ஆஃப் சவுத் இந்தியா' இதை படித்த பிறகுதான் சரித்திரத்தில் மிகுந்த ஆவல் ஏற்பட்டது. இப்போது புது எடிஷன் வாங்கியிருக்கிறேன்.
இந்தக் காலத்தில்தான் பட்டாம்பூச்சி (தி பாபில்யான்) தமிழில் கிடைத்தது. அது உண்மைக் கதை என்றாலும் பெரும்பாலும் புனைவாகப் பட்டது. அருமையான புத்தகம். கிடைத்தால் மறக்காமல் படியுங்கள்.
இதனூடே, பாக்கெட் / மாத நாவல்கள் தொட்டுக்கொள்ள ஊறுகாய் போல, 'ஙே' ராஜேந்திர குமார், ராஜேஷ் குமார், புஷ்பா தங்கதுரை, பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சுபா, ரமணி சந்திரன், தேவிபாலா மற்றும் பலர் ஒன்றையும் விட்டு வைப்பதில்லை. பாலகுமாரன் எழுத்தில் மயங்கிப் போய் இருந்தேன். ஆனால் அவரது எழுத்துக்களில் ஏற்பட்ட மாற்றம் என்னையும் மாற்றிவிட்டது.
இன்னும் நான் சொல்லாத மூவர் கல்கி, சுஜாதா, சாண்டில்யன். என்னுடைய ஆதர்ச எழுத்தாளர்கள் இவர்கள்தான். கல்கியின் எழுத்துக்கள் நாட்டுடைமையாக்கப் பட்ட பின் அவரது பொன்னியின் செல்வன், அலையோசை, பார்த்திபன் கனவு, சிவகாமியின் சபதம் அடங்கிய ஒரு கிட் வாங்கினேன். இது வரை பொ.செ. எத்தனை முறை படித்திருப்பேன் என்ற கணக்கையே விட்டுவிட்டேன். இப்போது படித்தாலும் புதிதாக ஒன்று தென்படும்.
சாண்டில்யனின் யவன ராணிதான் நான் முதலில் படித்த நாவல். பிறகு விலை ராணி, ஜலதீபம், ராஜ பேரிகை, ராஜ முத்திரை, கடல் புறா என அனைத்து முக்கிய நாவல்களையும் முடித்து விட்டேன். இவற்றில் பெரும்பாலானவை என்னுடைய அலமாரியை அலங்கரிக்கிறது.
சுஜாதாவை எப்போது படித்தாலும் முடிவில் ஒரு வியப்பு தொங்கி நிற்கும். என் இனிய இயந்திரா. ஸ்ரீரங்கத்துத் தேவதைகள் மிகவும் பிடித்தவை. காந்தளூர் வசந்தகுமாரன் கதையைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
சி.ஏ. படிக்கும் போது, சி.ஏ. இன்ஸ்டிடியூட் லைப்ரரியுடன் சென்னை கன்னிமாரா, யு.எஸ்.ஐ.எஸ். லைப்ரரி, ப்ரிட்டிஷ் கவுன்சில் லைப்ரரி மெம்பர்ஷிப்களையும் சேகரித்துக் கொண்டேன். இவற்றில் இருந்து பெரும்பாலும் சி.ஏ. சார்ந்த புத்தகங்கள் தான் படித்தேன். ஆனால் கன்னிமாராவில் நல்ல நல்ல வரலாற்றுப் புத்தகங்களெல்லாம் கிடைக்கும். கவுடில்யரின் அர்த்த சாஸ்திரம் அங்குதான் படித்தேன்.
இடையே, ஆங்கிலப் புத்தகங்களின் பால் மீண்டும் மோகம் கிளம்பியது. இந்த முறை ரேஜ் ஆஃப் ஏஞ்சல்ஸ் நன்றாக இருந்தது. ஜான் க்ரிஷாமின் தி ஃபர்ம், ரெயின் மேகர் ஆகியவை மிகப் பிடித்த நாவல்கள். நார்மன் வின்சன்ட் பீல்-ன் 'த பவர் ஆஃப் பாசிடிவ் திங்கிங்' த பவர் ஆஃப் பாசிடிவ் லிவிங் ஆகியவை படித்திருக்கிறேன். ஐ ஆம் ஓகே யூ ஆர் ஓகே அருமையான உளவியல் புத்தகம். இவ்வளவுதான் என் ஆங்கிலப் புத்தக அறிவு.
இவற்றுடன் வழக்கமாக வாலிப வயதில் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களும் படித்திருக்கிறேன்;).
இணையத்தின் அறிமுகத்திற்குப் பிறகு படிப்பது அதிகமாகி விட்டது. விக்கிதான் முதல் ரெஃபரென்ஸ். பதிவுலகம் பார்த்தபின் சொல்லவே வேண்டாம்.
வரலாறு.காம் என்று ஒரு தளம் இருக்கிறது. அங்கு சே.கோகுல் என்பவர் சரித்திரத் தொடர் எழுதுகிறார். ஒவ்வொரு பத்திக்கும் ஒரு ரெஃபரன்ஸ் கொடுத்திருப்பார். அதுதான் அவர் ஸ்பெஷாலிடி. அவரைப் பார்த்துதான் சக்கர வியூகம் எழுதவேண்டும் என்ற ஆவல் வந்தது.
கவிதைகள் அவ்வளவாகப் பரிச்சயமில்லை. கி.ராஜ நாராயணன், புதுமைப் பித்தன், லா.ச.ரா ஆகியோரை அவ்வப் போது படித்ததுண்டு. ஆனால் எதுவும் நினைவில் இல்லை. மு.வ. வின் அகல் விளக்கு என்னைப் பெரிதும் பாதித்த நாவல். மிகப் புரட்சிகரமான கருத்துக்கள் கொண்டது. பொது அறிவு சம்பந்தப் பட்ட எதையும் படித்து விடுவேன்.
விகடன், குமுதம், கல்கி, துக்ளக், நக்கீரன், ஜூ.வி., மங்கையர் மலர், பக்தி ஸ்பெஷல், சக்தி விகடன், பிசினஸ் இன்டியா, பிசினஸ் டுடே, அவுட்லுக் ஆகிய வார மாத இதழ்களும், கல்கி, விகடன், அமுதசுரபி தீபாவளி மலர்களும் சேர்ந்திசை வாசித்திருக்கின்றன.
ஆக கண்டதையும் படிப்பவன் என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். என்னை உண்மையான வாசிப்பாளி என்று கூறியுள்ளார் குடுகுடுப்பையார். என் அனுபவத்தைப் படித்து விட்டு அவர் சொன்னது சரியா என்று நீங்கள் தான் கூற வேண்டும்.
தொடரைத் தொடர இவர்களை அழைக்கிறேன்.
SUREஷ்
சதீசுகுமார்